Antoni Bryłowski

Mój sposób nauki - robienie zadań olimpijskich (czy to z arkuszy z zeszłych lat, czy też z olimpiad innych krajów) - nie zmienił się znacząco od kilku lat. Zrezygnowałem natomiast z uczenia się po kilkanaście godzin dziennie, stawiając na balans między innymi pasjami a przygotowaniem do olimpiady. Uważam to za kluczowe w długoterminowej strategii nauki, gdyż pomaga uniknąć wypalenia i utraty zainteresowania.

Zadania na dany dzień zapisuję na kartce, a wszystkie zaplanowane spotkania w kalendarzu.

Przez długi czas moją najsłabszą dziedziną matematyki była geometria, z czym bardzo pomogła mi książka „Euclidean Geometry in Mathematical Olympiads" autorstwa Evana Chena. Z pozycji niematematycznych polecam „Sapiens. Od zwierząt do bogów", której autorem jest Yuval Noah Harari.

Inspirują mnie inni członkowie społeczności olimpijskiej. Dzięki wielu obozom matematycznym, na których spędzamy razem dużo czasu, oraz inicjatywom online, takim jak Matematyczne Internetowe Koło Olimpijskie, tworzymy zgraną wspólnotę, która motywuje mnie do nauki.

Gdy pozwalam sobie na nowe podejście do problemu, ze świeżym umysłem, odrzucając wcześniejsze założenia i hipotezy.

Dla początkującego doskonałą motywacją będzie zapewne inwestycja w przyszłość, również w materialnej postaci indeksu na studia. Jednak po poświęceniu większej ilości czasu na przygotowanie do konkursów, wielu znanym mi olimpijczykom zmienił się sposób myślenia - pracują albo dla znajomych, albo dla poznawania nauki samej w sobie.

Po pierwsze, zorientowałem się, że osiągnięcia nie są wyznacznikiem wartości człowieka i to, czy dobrze czy źle poszło mi na ostatnim konkursie, nie powinno wpływać na moją samoocenę. Poznałem również wielu zdolnych ludzi, którym powinęła się noga i osiągnęli mniej, niż mogłyby na to wskazywać ich umiejętności.

Z początku ciężko było mi znajdować odpowiednią ilość materiałów do nauki własnej, brakowało mi też kół olimpijskich, na których ktoś mógłby wytłumaczyć mi zagadnienie lepiej, niż sam mógłbym je zrozumieć. Z oboma tymi problemami pomogło mi między innymi Matematyczne Internetowe Koło Olimpijskie.

Zbyt dużo czasu poświęcałem na naukę, zaniedbując inne aktywności, przez co omal się nie wypaliłem - co z perspektywy czasu byłoby ogromnym błędem, gdyż doceniam to, co osiągnąłem, i ludzi, których poznałem dzięki olimpiadom. Dodatkowo tak mocne skupienie się na jednym aspekcie mojego życia sprawiło, że straciłem, zarówno w oczach innych, jak i własnych, część wielowymiarowości, która przecież czyni nas ludźmi.

W najważniejszej dla mnie Olimpiadzie - Matematycznej - z roku na rok idzie mi coraz gorzej, mimo tego, że moje umiejętności rosną.

Nie, ponieważ jestem zadowolony z momentu w życiu, w którym jestem, i bałbym się efektu motyla. Mimo tego uważam, że moje rady mogą być cenne dla osób, które dopiero wybierają swoją ścieżkę, gdyż mogą dzięki temu uniknąć części moich błędów.

Przygoda z olimpiadami, ponieważ dzięki niej poznałem wielu wspaniałych ludzi, którzy obecnie zajmują ważne miejsca w moim życiu. Przygotowywanie się do konkursów nauczyło mnie też pracowitości, ambicji i zawziętości w dążeniu do celu, które to cechy uważam za kluczowe w dzisiejszym świecie.

Spróbuj znaleźć osoby z podobnym nastawieniem do Ciebie, gdyż w grupie zawsze łatwiej się zmotywować. O materiały się nie martw, gdyż w Internecie jest ich multum.